Hoe ziet revalidatie eruit wanneer de patiënt de CEO is van het eigen herstel?
Network Meeting 2026
Tijdens de Flagship Convergence Human Mobility Center Network Meeting 2026 kwamen onderzoekers, zorgprofessionals, revalidatiespecialisten, bedrijven, principal investigators en zorgverzekeraars samen om na te denken over de toekomst van revalidatie.
Onderzoekers presenteerden mogelijke vervolgrichtingen voor hun huidige onderzoek. De onderwerpen liepen uiteen van gepersonaliseerde, datagedreven revalidatie en monitoring met wearables tot betaalbare revalidatiehulpmiddelen, robotondersteuning, gamification, tools voor dataverwerking en de implementatie van onderzoeksresultaten. Hoewel de projecten inhoudelijk verschilden, deelden ze één gezamenlijke ambitie: revalidatie dichter bij het dagelijks leven brengen.
Na de presentaties gingen de deelnemers in groepen aan de slag met de centrale vraag van de dag: ‘Hoe ziet revalidatie eruit wanneer de patiënt niet langer een passieve ontvanger van zorg is, maar de CEO van het eigen herstel?’
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Revalidatie opnieuw bekeken
De vraag naar revalidatiezorg neemt toe, terwijl de zorg tegelijkertijd te maken heeft met personeelstekorten, financiële druk en groeiende wachtlijsten. Alleen het opschalen van het huidige zorgaanbod is daarom niet voldoende. Het Convergence Human Mobility Center richt zich op deze uitdaging door revalidatievormen te ontwikkelen die toegankelijker en persoonlijker zijn en beter aansluiten op het dagelijks leven. Het doel is niet om alle verantwoordelijkheid bij de patiënt neer te leggen, maar om mensen in staat te stellen te herstellen met de juiste ondersteuning, op het juiste moment en steeds vaker in hun eigen omgeving.
De toekomst van revalidatie draait niet om het vervangen van zorgprofessionals, maar om meer mensen te helpen herstellen met de juiste ondersteuning, op de juiste plek en op het juiste moment
Slimme eenvoud in de praktijk
Een terugkerende boodschap tijdens de bijeenkomst was dat revalidatietechnologie van de toekomst niet per definitie ingewikkelder hoeft te worden. Als patiënten meer regie krijgen over hun herstel, moet technologie begrijpelijk, betaalbaar, veilig en gemakkelijk te gebruiken zijn.
Tijdens de interactieve workshop vertaalden de deelnemers dit uitgangspunt naar een aantal praktische richtingen:
- Eenvoudige feedback: complexe bewegingsdata kunnen worden vertaald naar informatie die patiënten in één oogopslag begrijpen, bijvoorbeeld met kleurenschalen, sterren, smileys, eenvoudige staafdiagrammen, gesproken feedback of herkenbare beelden. Denk aan een duim omhoog of omlaag, waarmee meetgegevens worden gekoppeld aan hoe iemand zich die dag voelt.
- Betaalbare hulpmiddelen: alledaagse materialen zoals bezemstelen, stoelen, mokken, karton of pvc-buizen kunnen worden ingezet als eenvoudige revalidatiehulpmiddelen. Visuele instructies, duidelijke veiligheidsrichtlijnen en aanpassingsmogelijkheden voor verschillende gebruikers kunnen dit ondersteunen.
- Ondersteuning door anderen: een buddy-systeem kan patiënten helpen om samen te oefenen, elkaars vooruitgang te erkennen en mijlpalen uit het dagelijks leven te vieren. Daarbij ligt de nadruk op samenwerking en positieve feedback, in plaats van op onderlinge competitie.
- Veilig zelfmanagement: revalidatie onder eigen regie vraagt nog steeds om duidelijke veiligheidsgrenzen. Deelnemers bespraken onder meer waarschuwingssignalen, transparant datagebruik en heldere afspraken over wanneer en op welke manier een zorgprofessional opnieuw moet worden betrokken.
- Motivatie: persoonlijke doelen, beloningen, zichtbare vooruitgang en een speels element van competitie kunnen mensen helpen betrokken te blijven wanneer een groter deel van de revalidatie thuis plaatsvindt.
Veel van deze ideeën kwamen al terug in de onderzoeksprojecten die gedurende de middag werden gepresenteerd. Projecten zoals P-MATE, de Portable Hand Trainer en de robotbal Fizzy lieten zien hoe revalidatietechnologie toegankelijker, betaalbaarder en aantrekkelijker in het gebruik kan worden.
Ook gingen verschillende presentaties in op het gebruik van smartwatches en draagbare sensoren om beweging en herstel in het dagelijks leven te volgen. Daarnaast werd een opensourcetoolbox voor programmeercode gepresenteerd, waarmee onderzoekers en professionals complexe revalidatiedata efficiënter kunnen verwerken en analyseren. Samen onderstreepten de presentaties één gezamenlijke ambitie: revalidatie dichter bij het dagelijks leven van mensen brengen.
Het 'simpel' houden betekent niet dat we onze ambities verlagen. Het betekent dat we technologie ontwerpen die mensen daadwerkelijk kunnen gebruiken, begrijpen en blijven gebruiken.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Meer dan technologie
Tijdens de bijeenkomst werd ook duidelijk dat technologie alleen het revalidatievraagstuk niet zal oplossen. Veel veelbelovende innovaties lopen niet vast omdat de technologie niet werkt, maar omdat ze moeilijk te implementeren zijn, onvoldoende aansluiten op bestaande werkprocessen, niet worden vergoed of niet goed genoeg passen bij de behoeften van patiënten en professionals.
Juist hier ligt de meerwaarde van de Convergence-aanpak. Ingenieurs kunnen nieuwe hulpmiddelen en technologieën ontwikkelen. Zorgprofessionals kunnen bepalen wat in de praktijk betekenisvol, veilig en haalbaar is. Sociale wetenschappers kunnen helpen om adoptie, inclusie en implementatie beter te begrijpen. Patiënten en revalidatieprofessionals kunnen laten zien wat in het dagelijks leven daadwerkelijk werkt.
De resultaten van de workshop benadrukten bovendien hoe belangrijk de context van de patiënt is. Voor mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden moeten revalidatie-instructies visueel en eenvoudig te begrijpen zijn. Voor mensen met weinig tijd, ruimte of financiële middelen moet revalidatie thuis flexibel, betaalbaar en goed inpasbaar zijn in het dagelijks leven.
Patiënten meer regie geven betekent daarom niet dat zij er alleen voor komen te staan. Het betekent dat we ondersteuning ontwerpen die aansluit op hun werkelijke leven en omstandigheden.
Als herstel zich naar thuis verplaatst, moet de ondersteuning mee verhuizen.
Vooruitblik
De Network Meeting liet zien dat de toekomst van revalidatie waarschijnlijk niet door één baanbrekende technologie wordt bepaald. Mogelijk ontstaat de grootste verandering door een bredere verschuiving: van zorg die vooral in de kliniek plaatsvindt naar herstel in het dagelijks leven, van complexe technologie naar slimme eenvoud en van patiënten als ontvangers van zorg naar patiënten als actieve partners in hun eigen herstel.
Voor het Convergence Human Mobility Center bieden de gesprekken en workshopresultaten waardevolle aanknopingspunten voor toekomstig onderzoek, nieuwe samenwerkingen en verdere innovatie. De ideeën die tijdens de bijeenkomst ontstonden, versterken de ambitie van het Flagship om revalidatieoplossingen te ontwikkelen die niet alleen technologisch vernieuwend zijn, maar ook toegankelijk, betaalbaar en gemakkelijk in het dagelijks leven te integreren.
Door onderzoekers, zorgprofessionals, patiënten, bedrijven en andere betrokken partijen samen te brengen, draagt de Network Meeting bij aan revalidatievormen die beter aansluiten op de praktijk en uiteindelijk ook buiten de kliniek tot beter herstel kunnen leiden.
![]() |
![]() |
![]() |










